|
Besprekingen van ‘De zendgraaf’
Door: Eddy C. Bertin in Cerberus
In de titelnovelle (verschenen als nr. 7 in de Rare Boekjesreeks van Fantastische Vertellingen in 1987) arriveert de Zendgraaf, de gezant van een sterrenbeschaving, en toont weinig belangstelling voor wat de Stadsraad hem wil tonen inzake cultuur en beschaving. De afgevaardigde van de Stadsraad wordt op sleeptouw genomen in een zelfverkenning die satirische en bepaald allegorische aspecten aanneemt. Robots met problemen krijgen we in diverse verhalen. In "Jaap en Jetje" krijgen we een parafrase op verliefdheid en huiselijke problemen; in "De Oude Brompot" gaan ze in staking en vervangen de gewone mens; in "Het Begerenswaardig Lot Der Ranken" buigen ze zich over kunst; in "IJzersterk" begaat een robot-kinderjuf een fundamentele vergissing met gruwelijk gevolg (van Splatter-SF gesproken!). Tussendoor wordt godsdienst op de korrel genomen in "Subversief Element", voeren computers oorlog als spel in "Even Wat Anders" en krijgen we een uiterst 'alien' verhaal via de conversatie van twee onaardsen in "Sinner Mijn Wuis".
12 verhalen, waarvan 10 de ervaren lezer al bekend zijn uit diverse bloemlezingen en tijdschriften. De meeste daarvan verschenen onder het pseudoniem 'Thomas Wintner', en het is wel leuk eindelijk een bundeling te zien van van der Lindens SF- werk (Vincent was de redacteur van Ganymedes), vooral omdat dit zo afwijkend is van precies die normen die hij zelf moest hanteren. Vincents eigen interesse ligt meer in het onderzoeken van menselijke patronen in bizarre, vaak surrealistisch aandoende settings (precies omdat de situaties zo vertrouwd zouden moeten zijn) en hij houdt van het switchen van rollenpatronen tussen mens en machine. De zuivere SF-elementen zijn dan ook primitief en eerder parodisch bedoeld (meer als background dan als essentie), zo ook zijn naamkeuzes (Jaap & Jetje, Distel & Veenmos, etc.) en het veelvuldig gebruik van eigengemaakte woorden om alienatie en vervreemdende situaties weer te geven. Geen diepzinnig graven maar een bundeling schijnbaar luchtige verhalen (hoewel? zijn ze echt zo luchtig?) die men vlot leest, en waama men erover begint na te denken.
Door: Jo Dautzenberg voor de Nederlandse Bibliotheekdienst
Twaalf science-fiction en fantasy verhalen over allerlei min of meer klassieke thema's uit deze genres, zoals robots, automatisering, buitenaardse wezens en toekomstmaatschappijen. Diverse verhalen hebben een licht satirische ondertoon, enkele zijn ironische niemendalletjes die slechts voor eigen plezier geschreven lijken te zijn. De auteur is als vertaler en redacteur goed op de hoogte van de (Nederlandse) SF-wereld en verwerkte diverse insider-grapjes in zijn verhalen, die echter voor een niet-ingewijde niet storend zijn. Het is pure ontspanningslectuur en doet als zodanig niet onder voor de gemiddelde Amerikaanse science fiction en fantasy.
|
