Sophia Drenth


‘Ik vertel dus ik besta’ is het levensmotto van Sophia Drenth. Ze is aktief in bijna alle beeldende kunstvormen, met een voorliefde voor textiel, edelmetaal en het woord. Zij woont in hartje Amsterdam.

 


 

 


Bloedrood morgenzwart

 

Zouba zette zijn lippen op Arba’s ontblote navel. Hij zoog haar energie op en ademde deze in de vorm van kleurige rook uit. ‘Niet goed,’ mompelde hij. Van inspanning begon hij een wrang ruikend slijm uit te scheiden. Een hoogst onaangename gewoonte, als je het Blessen vroeg. Peinzend stond de genezer tussen de lichamen van de twee vrouwen: de een dood, de ander amper levend. De vlezige slierten die als een bizarre imitatie van haar uit zijn hoofd sproten bewogen zich onrustig, zoals zijn hersens zich in kronkels draaiden om een diagnose te stellen. Wantrouwig keek hij Blessen aan. ‘Jij begrijpt het?’ vroeg hij alsof hij hem om raad vroeg.

Het Kreng heeft al sinds voor de zonneknal, al millennia lang dus, de lichamen en persoonlijkheden van zijn slachtoffers gestolen. De door Zonneziekte besmette Blessen achtervolgt het Kreng door de duistere Darmen van Gar, als het moet tot bovengronds of door Het As der Helden. Bijgestaan door lotgenoten die nog zieker zijn dan hij en door een slijmerige mutant die hij zijn vriend noemt, zint hij op wraak.

Veertien prachtige fantasy- en griezelverhalen van één van Nederlands meest fijnzinnige fantastische schrijvers. Van bezoedelend rode bloedwraak en de okers van decadente kunst tot de duisternis van de ongeborene.
 

omslagtekening:
Sophia Drenth

onze prijs € 14,95

210 pagina’s paperback. Uitgever: Verschijnsel. .

Lees het titelverhaal van dit boek on-line

Besprekingen van ‘Bloedrood morgenzwart’

Door: Eddy C. Bertin voor Nederlandse Bibliotheekdienst

 

Elf fantasy- en sciencefictionverhalen, met nadruk op het bizarre en fantastische. De jacht op een hersenvretende demon die de lichamen overneemt van zijn slachtoffers. Een baron probeert de Dood zelf te bedriegen, maar de Dood heeft altijd een achterdeurtje. Een parfum verschaft toegang tot een heerlijk verleden. Een valse engel met kunstvleugels verleidt een alternatieve versie van Maria. Een geobsedeerde kunstverzamelaar verslindt letterlijk een meesterwerk. De tatoeage van een sleutel opent andere werelden. Drenth hanteert in deze eersteling (enkele verhalen verschenen tevoren in kleine tijdschriften) een vlot leesbaar proza zonder al te veel franje. Hoewel vaak macaber, is er geen overdosis van goedkope bloederige spektakels. Terugkerende onderwerpen zijn de obsessies en gedrevenheid van kunstenaars en kunstverzamelaars die tot hun ondergang leiden, en variaties op traditionele mythes. Een vlot leesbare en aangenaam gevarieerde bundel. (bespreking van de eerste druk)
 

Door: Gerard Zeegers voor Nederlandse Bibliotheekdienst

Het eerste verhaal ('Het hart van de hersenvreter') uit deze fantasybundel is direct het sterkste van de veertien verhalen. Je wordt als lezer zonder enige inleiding meegezogen in een wereld waarin een superkrijger samen met een heks in een of ander labyrinth op zoek gaat naar wraak. Ondanks dat je als lezer nogal plotsklaps in allerlei actie terechtkomt en het even duurt voor je je kunt oriënteren, weet Sophia Drenth de aandacht vast te houden tot het einde. Maar als je dan in elk volgend verhaal alsmaar weer te snel in de intrige wordt getrokken, raak je al snel vermoeid. Het is waarschijnlijk niet de bedoeling deze bundel in één keer uit te lezen. Daarvoor zijn de verhalen te verschillend van onderwerp; een keer is het bijna klassieke fantasy, een andere keer lijkt het wel een decadent verhaal van J.K. Huysmans, over een schilderij waar mensen voor willen doden. Toch zijn de verhalen inhoudelijk origineel, vol verrassende wendingen en weet Drenth beeldend te vertellen, waardoor fantasy-fans hier waarschijnlijk plezier aan beleven. Aan deze herdruk zijn drie nieuwe verhalen toegevoegd.

 

Terug

Contacteer Verschijnsel

(c) 2010 Verschijnsel vzw en de diverse auteurs

illustratie Verschijnsel-toren (c) 2008 Tais Teng